Lentekriebels

,

21 maart begon de lente. Daar waar de zon de evenaar passeert, de dagen langer worden en er meer licht aanwezig is dan donker. Als ik dan de laatste dagen naar buiten keek was het toch even een ander beeld. Regen, wolken en wind is niet echt mijn beeld van de lente… Tot slot gaat dan ook nog de klok een uur vooruit aankomend weekend waardoor het echt even aanpassen geslagen is.

Energetisch doet de lente veel met ons en ons lichaam. Heb je de opruimwoede al gehad, ineens hele goede ideeën? Of misschien wil je heel graag naar buiten terwijl je normaal gesproken eerder een huismus bent? Ze heten niet voor niks de lentekriebels 😉 Een nieuw seizoen betekent nieuwe kansen, waar ideeën tot uitvoering kunnen komen.

Wanneer er veranderingen plaats vinden, of je er nu invloed op hebt of niet, vraagt dat om aanpassingen. En iedereen gaat anders om met veranderingen. Zo verandert de een makkelijk mee en heeft de andere er meer last van. In beide gevallen is het belangrijk om goed voor jezelf te zorgen. Sta je voor zo’n verandering dan zijn de volgende dingen belangrijk:

– Stop het gevoel niet weg: Je brein kent het woordje ‘niet’ niet. Als jij tegen jezelf zegt: “dit nare gevoel wil ik niet voelen” en je haalt het woord ‘niet’ weg, wat houd je dan over? Juist dan krijgt dat nare gevoel ineens de volle aandacht! Het gevoel wilt gezien, gehoord en letterlijk gevoeld worden. Ga je er tegen strijden dan zal de weestand alleen maar erger worden. Accepteer daarom dat dit gevoel er nu eenmaal is en oordeel hier niet over
– Wees mild voor jezelf: Je hoeft niet alles in één keer goed te doen en je mag echt even last hebben van de verandering. Geef het tijd
– Ontlaad voordat je gaat opladen: Wanneer je stress ervaart rondom veranderingen (of andere facetten in het leven) dan is het belangrijk om goed te ontladen en opladen. Ontladen is dan ook de stress/energie kwijtraken. Dit kan zijn door eens flink uit je dak te gaan en te dansen, of stevig door te wandelen in de natuur, harde muziek te luisteren of een work out te doen. Oftewel alles wat je hartslag omhoog doet laten gaan. Wanneer je deze energie kwijt bent, is je stress niveau lager en dan kan je pas opladen. Opladen staat dan ook voor energie opdoen. Dit kan door te mediteren, een relaxte wandeling maken in de natuur, te slapen of lekker te lummelen. Wanneer het ontladen en opladen in balans is zal je gezonder om kunnen gaan met stressvolle situaties.

En soms, soms kom je er zelf gewoon even niet uit en is de optie ‘hulp vragen’ ook nog altijd daar. Samen met een coach waarmee jij een klik hebt maak je ook altijd mooie stappen naar een gezonde (werk)omgeving voor jou.

Later in de blogreeks deel ik graag wat meer over mijn werk als Fitcoach. Waarin ik je meeneem in het stukje mentale en fysieke gezondheid en waarom ook dat zorgt voor duurzaam aan het werk kunnen blijven.

/door

Teamdag Menskracht en RMT; Leren van elkaar

Vrijdag 10 maart

Het team FNV Trajectadviseurs stonden om 09.30 uur paraat in Zwolle voor een teamdag over duurzaam werken en leren van elkaar.
We merken dat het steeds drukker wordt in de arbeidsmarktregio’s en dat we als Trajectadviseur goed onze grenzen moeten bewaken. Je kunt je vast voorstellen dat we het liefst iedereen die zich aanmeldt zo snel mogelijk willen helpen. Maar er zitten maar een beperkt aantal uren in de dag, die we dan wel goed willen besteden. We hebben genoeg blogs op onze website staan die gaan over de Ratrace, burn out, even stilstaan en noem maar op. Allemaal om gezond je werk te kunnen blijven doen. Ze zeggen wel een practice what you preach, dus daarom deze dag voor ons als coaches om bewust stil te staan bij onze duurzame inzetbaarheid en natuurlijk om te leren van elkaar.
Want jeetje, wat een goudmijntje is het Regionaal Mobiliteitsteam toch eigenlijk! Iedere coach met zijn eigen kennis, kunnen en tools…

In de gezamenlijke ruimte van de Bloemendalstraat, waar het kantoor van Mariska zit, hebben we een leuke dag georganiseerd. Mariska, Karin, Anne Marie en Sasja hebben een programma samengesteld met thema’s zoals ontladen en opladen, Maps Tell, tools uitwisselen en kwaliteiten onderzoeken bij elkaar. Een lekkere lunch in de middag zorgde niet alleen voor wat gezonds te eten, maar ook voor een frisse neus. Zo waren alle elementen die we nodig hadden om vol energie naar huis te gaan aanwezig!

We startte de dag met een Tabatha, want voor velen van ons was het een flinke rit (inclusief file) en konden we wel wat energie gebruiken, om vervolgens met wat stoelyoga weer tot rust te komen. De dag kon van start!
Hoe gaaf dat Anne Marie een enorm wereldkaart genaamd “de wereld van verschil” mee nam om te ervaren in welk werelddeel ons voorkeursgedrag ligt. In een vorige blog lees je meer over onze ervaring met deze wereldkaart, deze lees je hier. Maar toch was het weer een leuk ander perspectief wat onze collega hier uitlegde. Wie weet geven we het nog vervolg…

 

 

 

 

 

 

 

 

Na een lekkere en gezellige lunch hebben we gekeken naar onze eigen duurzame inzetbaarheid.

We zijn aan de slag gegaan met de volgende vraag: hoe zorg je goed voor jezelf? Een vraag die ogenschijnlijk makkelijk te beantwoorden valt, maar om dat dan binnen de categorie ontladen en opladen te plaatsen was zo makkelijk nog niet. Wandelen, is dat nu opladen of ontladen? Het ligt er maar net aan. Wandel je minimaal een halfuur stevig door waardoor je hartslag omhoog gaat, dan is het ontladen. Ga je heel mindfull wandelen, op het gemak, bewust van omgeving, helemaal in het moment, dan is het opladen. Het verschil tussen ontladen en opladen bleek toch lastiger dan gedacht, maar uiteindelijk zijn we eruit gekomen: We zullen eerst moeten ontladen voordat we kunnen opladen. En tja, dat ontladen schiet er soms bij in en is daarom niet in balans…. Een puntje om thuis mee aan de slag te gaan dus!

We hebben ook even stilgestaan bij voeding. Daar zijn misschien wel 100 verschillende visies op en daarom hebben we even stilgestaan bij de basis. Waar haal je energie uit, wat zijn gezonde keuze, uit welke macronutriënten bestaan deze en is verse jus orange eigenlijk wel zo gezond voor je?

Tot slot hebben we gekeken naar tools. Coaching tools die onze collega’s gebruiken, gedeeld die wijzelf gebruiken en zo onze rugzak te vullen met ideeën voor alle kandidaten die wij mogen coachen naar een duurzame baan. Sta jij met jouw team wel eens stil bij duurzaam werk, informatie uitwisselen, een interactieve dag waar je veel energie uithaalt? Een echte aanrader of je je wilt verrijken met de pareltjes binnen het team!

/door

Lef en kwetsbaarheid

Afgelopen maandag waren we bij samenwerkingspartner Maya Koers in Gendt om ons inzichten te geven over het team Menskracht.
We hadden een Jane test gedaan die ging over talenten, de blinde vlek en het talent waarmee je dit compenseert. Dit hebben we gekoppeld de dingen die goed lopen en de dingen die misschien anders of beter hadden gekund binnen ons team.

Ook hier kwam het thema lef eigenlijk weer in terug. We hebben het vaker gehad over hoe de kandidaten lef tonen. Maar hoe zit dat eigenlijk in ons teams? Ik kom eigenlijk tot de conclusie dat lef tonen ook een stukje kwetsbaarheid in zich heeft. En dat een veilige omgeving heel veel invloed heeft op het tonen van lef. Want het is natuurlijk leuk om het te hebben over dat wat je goed kan binnen een team en hoe je dat kunt gaan inzetten. Maar eigenlijk is het heel “naakt” om te zeggen dat je ergens niet zoveel talent voor hebt wat misschien wel gewenst is binnen het team.

Bij Menskracht staat deze veilige sfeer hoog in het vaandel en is bijna vanzelfsprekend. We vinden dit niet alleen belangrijk in onze coaching maar ook zeker in het team. En omdat we binnenkort een nieuw teamlid mogen toevoegen binnen Menskracht (wordt vervolgd!), zetten het ons aan het denken. Wat maakt Menskracht nou een veilige basis, voor zowel de coaching als het team? Want we zien toch echt dat onze kandidaten stappen zetten, maar wij als team ook heel open spreken met elkaar.

We hebben dan ook nooit zomaar een saai overleg. Hoe vaak heb nu overleg tussen de koeien?

Het zijn de kernwaardes die er toe doen. Die maken (of breken) dat jij lef toont. Als ik denk aan Menskracht dan denk ik aan gelijkwaardigheid, openheid, samenwerken, jezelf mogen zijn. En niet zomaar jezelf mogen zijn, maar jezelf mogen zijn inclusief je sterke en minder sterke kanten. Waarbij de volgende stap is: “Waar kunnen wij elkaar aanvullen?” Want waarom zou je je alleen maar focussen op wat we niet goed kunnen. Stel dat je dat wat je goed kan uit nut, een super power van maakt. Heb je je zwakkere punten dan nog heel hard nodig?

Als team heb je hier soms hulp bij nodig, want het is nogal een mindswitch. Kijk eens bij het kopje Teamkracht om te zien wat Menskracht daarin voor jou en jouw team kan betekenen. Want een team wat lef toont, kwetsbaar opstelt en een veilige basis is klinkt toch ideaal?

/door

Waar haal je (het) lef vandaan?

In de vorige blog lazen we over de belemmerende overtuigingen. Deze weerhouden ons ervan te doen wat wel heel graag willen. Je geeft jezelf hiermee redenen om het niet te doen. Kort samengevat ben jijzelf degene die zo af en toe dwars ligt.

De grote vraag blijft dan ook: “Waar halen we lef wél vandaan?”. Ik denk dat het tijd is om te spelen!
Ons werk nemen we (vaak) erg serieus, we moeten ons professioneel gedragen en voldoen aan allerlei regels en verwachtingen. Maar wat nu als we werk kunnen zien als spelen? Zouden we er dan niet veel meer van genieten?
De opvatting die we hebben is werken moet, vrije tijd niet. Dingen die we moeten hebben we vaak al weerstand en als ik denk aan vrije tijd dan word ik daar instant blij van!

Vrijheid zoeken binnen beperkingen

Is het dan misschien de uitdaging om je werk in te vullen met het gevoel van vrije tijd? Ervan genieten, qualitytime, me time? Je hebt namelijk altijd een keuze, ook bij de niet zo leuke taken. Ik geef je wat voorbeelden. Wanneer ik de administratie doe dan doe ik dat omdat ik graag geld verdien om de dingen te kunnen betalen die belangrijk voor me zijn. Schrijf ik een verslag omdat ik het fijn vind om het resultaat helder te krijgen. En beantwoord ik de mails om een goede relatie te blijven houden.

Door het vanuit een ander perspectief te bekijken ziet de werkelijkheid er soms anders uit.

Wil je heel graag iets maar durf je nog niet. Vraag je dan af hoe jij jouw tijd wilt besteden en hoe je het al spelende wijs toch stapjes kunt zetten. Waarom zou je dat waar je bang voor bent toch voor het goede doel doen?

We hebben onze tijd nu eenmaal maar één keer te besteden. Dus doe jezelf een plezier en kies bewust hoe jij jouw tijd wilt invullen. Enjoy!

/door

Wat houdt ons tegen om LEF te tonen?

Vandaag wil ik eens onderzoeken hoe het zit met belemmerende overtuigingen. Maar vooral waarom deze er ons van weerhouden onze dromen na te jagen. Wat is het nut ervan? En wat kan je doen om dit te doorbreken?

Eens kijken wat er allemaal aan belemmerende overtuiging te bedenken valt:
Ik kan het niet                                               Alles moet leuk of makkelijk zijn
Ik ben niet…                                                 Ik kan niet kiezen
Ik ben te veel                                                Ik durf geen verplichten aan te gaan
Ik zou toch eens … moeten                          Ik wil geen hulp vragen
Dat lijkt mij nooit                                           Ik moet alles onder controle houden
Ik heb altijd pech                                          Ik wil niet afhankelijk zijn
Ik durf geen risico’s te lopen                        Ik mag niet kalm aan doen
Ik mag er geen geld aan verdienen             Ik moet mijzelf bewijzen
Ik mag mijn gevoelens niet tonen                Ik moet altijd sterk zijn
Ik ben nu eenmaal zo                                  Ik weet niet hoe ik het moet aanpakken
Ik mag geen fouten maken                         Wat zullen anderen wel niet van me denken?
Wanneer je een of meerdere van deze belemmerende overtuigingen kunt aanvinken hierboven betekent dat eigenlijk: Ik kan mijn volledige potentieel niet inzetten.

Als we het dan gaan kijken naar de de kracht van de gedachten, zijn we vaak geneigd onze gedachtes als waarheid aan te nemen. En dat is eigenlijk helemaal niet zo gek. Want ons brein probeert constant alles te begrijpen en te analyseren, dat is nu eenmaal ons overlevingsmechanisme. Wanneer we hier bewust van zijn dan kunnen we wat afstand doen van al deze gedachten. Het probleem zit het alleen niet in de gedachte zelf, maar eerder in de identificatie, de missvatting die ‘denkt’ dat we zijn wat we denken. Nu je weet dat jouw brein altijd aanstaat, heb je twee keuzes:

  1. Je gelooft alles wat je denkt, wat hoe dan ook jouw belemmerende overtuiging zal bevestigen
  2. Je ervaart de gedachte en accepteert dat ze er zijn en kiest met welke gedachte je wel of niet iets doet

Bijvoorbeeld:
Mijn werkgever vindt mij vast niet goed genoeg -> Focust op dat wat verkeerd gaat en zegt dan: “zie wel!” ->  Houdt er een negatief gevoel aan over
Mijn werkgever vindt mij vast niet goed genoeg  ->  Vraagt zicht af: “hmm hoe wil ik mij wél voelen?”  -> Ik kies ervoor om mij mijn best te doen en mijn gevoel hierover zelf te bepalen.
Wist je trouwens dat het woord ‘niet’ niet eens geregistreerd wordt in jouw brein. Dit woord kennen wij alleen in taal. Een mooi voorbeeld hiervan is: Denk niet aan een roze olifant. En… taadaaa daar is de roze olifant in jouw gedachte, niet waar?

Wanneer je jouw volledige potentieel wilt inzetten dan is het goed jouw belemmerende overtuigingen eens te bekijken en om te denken.
Aan de hand van coaching kom je tot kleine stapjes richting jouw doel. We zijn namelijk niet bang om te falen, maar vooral om iets te verliezen. Ben Tiggelaar zegt hierover:

Het begint met Dromen, daarna met Durven om het daarna te gaan Doen; maar uiteindelijk begint het met vallen en opstaan en eindigt het met doorzetten

/door

LEF; Lekker Even Falen

Hoe voel jij je bij het lezen van deze titel?
Paniek, blijdschap, angst, schaamte, optimistisch?
Over het algemeen willen we vooral niet falen.

Al is onze maatschappij daar wel op ingericht. We koppelen falen aan iets verkeerd doen. Oftewel we koppelen het aan een taak.
En soms is de angst om te falen zo slecht nog niet, het behoedt  je ook tegen de taken waar je niet tegenop gewassen bent. Het is dan een soort van natuurlijk waarschuwingssignaal, maar wel gericht op de taak en voor korte duur.
Maar de hoeveelheid angst waar wij hierbij mee te maken krijgen en vooral de langdurigheid, is erg ongezond voor ons! En het liefst willen we dan ook zo snel als mogelijk van dit rotgevoel af. Ironisch genoeg maakt het dat dan juist erger!
Maar wat als we nu falen en lef tonen als gelijken zien; Allebei even goed, de een doet niet onder aan de ander. Wat is er dan allemaal mogelijk?

In een overleg in een lunchroom in Deventer vroeg Mariska aan mij; “Hoe zit dat dan bij jou? Want iemand met een hoge C en S die zijn juist van de zekerheid en gaan risico’s uit de weg. Waarom heb jij stappen gezet en ben je voor jezelf begonnen? Daar is ook lef voor nodig geweest.”
Pfoe, daar moest ik dus even goed over nadenken…

Want het klopt; Ik houd niet van plotselinge veranderingen, risico’s en onnodige/oppervlakkige dingen. Ik kan ook ontzettend zwart wit denken en geweldig goed beren op de weg zetten. Maar wat ik ook goed kan is analyseren, plannen maken, alles in kaart brengen (dus ook de risico’s) en wat ik de laatste jaren meer ben gaan vertrouwen is mijn gevoel.  Ik blijf er net zolang over dubben, denken, voelen en erover praten totdat ik geen reden meer vind waarom ik iets niet zou doen. En tja soms gaan daar maanden aan voorbij… Maar als ik eenmaal achter mijn keuze sta, dan haalt niemand mij daar meer vanaf. En daar ligt, denk ik, de kracht!

Zowel succes als falen gaan niet zonder slag of stoot

En weetje, dat gaat echt niet zonder slag of stoot. Het is niet altijd even leuk en fijn. Ik word er soms een ongezelliger mens van of slaap er even wat minder goed van. Maar aan de andere kan weet ik ook; als ik dit gevoel toelaat dan kom ik er doorheen en is het daarna altijd beter. Als er geen chaos of ongemak is kan er ook geen doorbraak zijn is mij wel eens geleerd.
Klinkt dit nou heel bemoedigend? Mwah misschien niet, maar vaak is het zo dat je eerst het oncomfortabele moet doen voordat je het comfortabel krijgt. Op geen elke andere manier kan je een groter potentieel uit jezelf halen.

Ken je de quote: “Fall down 7, get up 8”? Dit gebeurt er als je achter je keuze staat. Falen is dan simpelweg niet meer aan de orde, in elk geval bij mij. Er zijn nu ineens heel veel zekerheden (en daar houden wij blauwe en groene mensen van!;)
– Ik ga dingen doen die niet handig zijn achteraf
– Ik ga leren
– Ik ga ook zeker dingen goed doen
– Ik sta toe dat ik het soms even niet zie zitten, maar ik weet ook 1 ding heel er zeker; ik geef niet op en blijf doorgaan!

Wil je weten hoe jij angst om te falen kan omzetten naar lef en in actie gaan? Neem dan vrijblijvend eens contact op of lees eens onze portretten van klanten die al eens een kleine of grote stap gezet hebben.

/door

Tips & Tricks met lef

Afgelopen dinsdag zaten wij samen met onze collega’s van FNV in online overleg, de trajectadviseurs van het Regionaal Mobiliteitsteam Oost. Als Trajectadviseur zien wij heel veel (verschillende) mensen, allemaal met een loopbaanvraag. Maar toch ook altijd met een vraag achter de loopbaanvraag.

De vraag gaat vaak over het vinden van een baan die bij de kandidaat past. Maar toch zitten daar vaak meerdere vragen achter:
➡”Ik wil graag een andere baan, want ik voel me niet gelukkig in deze baan. Maar ik durf de zekerheid van mijn vaste contract niet op te zeggen.”
➡”Een andere baan zou me beter passen, maar ik wil geen hulp vragen want ik wil de ander niet lastig vallen.”
➡”Ik werk al 20 jaar voor mijn leidinggevende maar ik wil graag wat anders gaan doen, maar ik kan niks anders dan het werk wat ik al 20 jaar doe.”

Het zijn overtuigingen die je ooit misschien wel hebben geholpen, maar op dit moment en met deze vraag een belemmering worden. En dan komt ons thema aanbod; Ergens bang voor zijn en het toch doen, dat is lef!
En om tot lef te komen heb je soms iemand nodig die samen met jouw de hobbels neemt en kijkt welke (kleine) stappen je wél kunt maken.

Ik vroeg de FNV trajectadviseurs het volgende:
“Zou je in 1 minuut kunnen vertellen hoe jij de kandidaat met succes lef laat tonen of stappen laat zetten?”
Ik deel graag de uitkomst ervan met je:

Marijke gaat met haar kandidaten de natuur in. En wanneer zij dan een obstakel (lees hek, boomstam oid) tegenkomen bekijken zij dit als het obstakel waardoor je bv niet in actie komt. Je kunt over het hekje heen, eronderdoor, er omheen. Maar het gaat erom wat je ervaart aan de andere kant van het hekje. Was het daadwerkelijk zo spannend of viel het mee? Door het fysiek te doen kan je dit ervaren. De belemmerende overtuigingen aankijken is ook Natasja haar aanpak.

Marja gebruikt de stappen van Ben Tiggelaar. Hij legt je uit hoe jij ‘ridicuul’ kleine stapjes kunt maken. En ook Annemarie zorgt voor kleine haalbare stapjes voor de kandidaat. Die succeservaringen maken dat de volgende stap makkelijker wordt

Het metafoor van René is ook een mooie; hij vertelde dat als je uit een vliegtuig zou springen je voor 99,9% zeker weet dat je weer op de grond landt… Maar er is 0,1% lef voor nodig om het ook daadwerkelijk te doen. Hiervoor gebruikt hij de Creatiespiraal en de emoties die hiermee gemoeid zijn.

Over mooie metaforen gesproken, zo sprak Narjesse over de tegenstelling Duister en Licht. Stel dat het duister jouw belemmerende overtuigingen zijn en het licht actie tonen is. Wat zou er gebeuren als je deze twee loskoppelt van elkaar?

Karin gebruikt ook een treffende quote: Als je het niet probeert dan weet ook niet of het lukt. maar daar hoort natuurlijk ook wat ondersteuning bij door te spiegelen en eens samen te kijken naar; wat zou er op dit moment normaal zijn in de situatie waarin je zit?

Maar er kwamen ook mooie waarden naar voren zoals; iemand op het gemak stellen, betrouwbaar zijn als coach, een veilige basis zijn. En dat maakt voor Lisa dat de kandidaat het vertrouwen krijgt om de stap te gaan zetten.

Bij Menskracht, zoals Mariska vertelt, gaan we opzoek naar sleutels. Wanneer voel jij je senang?
We gaan zoals we dat noemen “ontkeurslijven”. Wanneer je niet goed in je vel zit op je werk komt dat vaak omdat je een “te strakke jas” aan hebt. het past niet (meer) bij jou als persoon of je hebt verder ontwikkeld waardoor de organisatie niet meer past. Wij breken graag de werelden open; werken ís leuk! Maar dan wel op de juiste plek met de juiste motiverende omstandigheden.
Het zou toch zo mooi zijn als je op je werk mag zijn wie je bent?!

Heb jij helder wat er voor jou werkt als je een stap wilt of moet zetten om dingen die spannend zijn voor jou?
Wij gunnen jou dé gouden sleutels!

 

/door

Lef tonen loont

We nemen je deze week mee met een kijkje achter de schermen. Wij zien natuurlijk ontzettend veel mensen met loopbaanvragen en willen je graag wat ’toen’ en ‘nu’ voorbeelden laten zien. Om daar te komen waar je wilt zijn gaat niet zomaar zonder slag of stoot. Je krijgt te maken met belemmerende overtuigingen; je geeft niet zomaar je zekerheid op en je komt ook niet zomaar in actie. Nee, als we dat allemaal zomaar zouden doen dan zijn wij coaches niet meer nodig…

Wat Mariska zegt over lef:

Staan voor wat ik voel: ik doe iets wel of niet, maar luister naar mijn lichaam. Ik noem dat lijf wijsheid. Ken je dat gevoel; een naar gevoel, zwaar gevoel of emotie of het niet weten?
Nieuwsgierigheid laadt mijn lef; als je nieuwe stappen wilt zetten, ga informatie vergaren. Je hoeft niks te weten of te kunnen.

Het is ook maar goed dat je deze struggles doorleeft. Stel je eens voor dat jij zo meteen bij jouw werkgever aanklopt en ontslag neemt, maar geen plan hebt… Ik, met mijn hoge C (consciëntieus, blauw), als zekerheidszoeker krijg het bij het idee alleen al benauwd!
Afgelopen week deed ik een Loopbaancheck in 1 dag met een jonge vrouw die niet meer op haar plek zat. Ze wist alleen niet wat ze wel wilde, ze vond zoveel leuk. Ze vroeg aan mij: “Kom je dit soort mensen nou vaker tegen, die gewoon niet weten wat ze willen en maar gewoon blijven zitten waar ze zitten?”
En het antwoord is simpel: Ja, wij komen het zo vaak tegen. Het is zelfs een hele mooie loopbaanvraag, want dat betekent dat we breder kunnen kijken en je nieuwe kansen kunt creëren als je open staat voor meer dan dat wat je altijd al deed. En nogmaals, als je het zelf al allemaal had kunnen bedenken dan had je niet bij ons aangeklopt.

Dus, er bestaan geen gekke vragen! Welke vragen wij zoals tegenkomen?
– Hoe vind ik een baan die bij mij past?
– Hoe vind ik een nieuwe functie waar ik blij van word?
– Hoe kom ik daar?
– Wie ben ik? Wat wil ik? Wat kan ik?
– Waar krijg ik energie van?
– Wat liggen mijn talenten en hoe zet ik ze in?
– Past de huidige baan eigenlijk nog wel bij mij of kan ik meer uit mijn huidige functie halen?
– Is het ondernemerschap iets voor mij?

Voor iedere bovenstaande vraag die je ons stelt is al lef nodig geweest. Je bent je er bewust van geworden dat jij jezelf een vraag stelt die jezelf niet kunt beantwoorden.
En al deze vragen kunnen beantwoord worden als je bereidt bent om daar onderzoek naar te doen.
Ik blik graag even terug naar kandidaten van het Regionaal Mobiliteit Team (RMT) waar een aantal collega’s van Menskracht bij betrokken zijn. Vorig jaar zijn er namelijk wel 6000 kandidaten geholpen door het RMT!
Hieronder deel ik graag even met welk beroep de kandidaat binnen kwam en de kandidaat uiteindelijk terecht kwam:

Beveiliger -> Persoonlijk Begeleider
Rayonmanager -> Accountmanager
Docent -> Recruiter
Advocate -> HR adviseur
Afgestudeerde -> IND
Vluchtelingenwerk -> ISK
Werkloos -> Evenementen branch
Psycholoog- > Werk en Inkomen consulent
Persoonlijk begeleider gehandicaptenzorg -> Traineeship IT in de zorg
Objectmanager schoonmaak -> Vlaaien verkoopster

En zo hopen wij je te laten zien dat er geen vraag te raar is en dat het ook altijd tot iets moois leidt als je open staat om het te onderzoeken. Onderzoeken kan je niet altijd alleen en daarom is het goed je hulp zoekt! Wil je vrijblijvend eens jouw vraag stellen? Vul dan gerust het contactformulier eens in en kijken we samen wat we voor je kunnen betekenen. Klik hier voor het contactformulier.

/door

LEF tonen, hoe doen we dat eigenlijk?

Tijd voor een nieuwe blog in het nieuwe jaar!

Vraag mij af tot wanneer ik jullie officieel gelukkig nieuwjaar mag wensen…
Open google en stel de vraag; tot wanneer mag je iemand gelukkig nieuwjaar wensen?
Google zegt van alles: 6 januari in verband met Drie Koningen, in dat geval ben ik te laat. Maar
gelukkig zegt google ook: het advies is tot de eerste drie weken van januari. Het zou na 25 januari
namelijk niet meer relevant zijn om iemand gelukkig nieuwjaar te wensen. In dat geval ben ik nog op
tijd en volg ik mooi de regel die mij het beste past 😉
Daarom wens ik je namens team Menskracht het allerbeste voor 2023 met heel veel mooie
(loopbaan)stappen (werk)geluk en vooral heel veel LEF!

Afgelopen jaar hebben we al een kleine start gemaakt met ons nieuwe thema. Maar dit jaar gaat dat
echt een rode draad zijn. We gaan kijken waarom en hoe mensen lef tonen (of niet). En hebben we
prachtige voorbeelden vanuit de praktijk!

Maar nu eerst even terug naar jou! Want hoe ben jij het jaar gestart? Heb je eerst nog oude dingen uit het nieuwe jaar op te ruimen? Of heb je goede voornemens/plannen voor het nieuwe jaar?

Nieuwe plannen hebben altijd (nieuwe) stappen nodig in een andere richting. Want als je altijd doet wat je deed, krijg je wat je al kreeg is mij ooit geleerd. En daar wordt het dus mega interessant, want de ene persoon zet heel makkelijk nieuwe stappen en
de andere vindt het doodeng!

Als we dit vertalen naar de DISC waar wij veel mee werken dan zien we het volgende ontstaan als het gaat om nieuwe stappen zetten of beslissingen maken:
➡ Iemand met een hoge Dominante voorkeursstijl maakt een pijlsnelle keuze en nieuwe stappen zetten zijn peanuts voor hem/haar! Kom maar op met die risico’s en resultaten…
➡Daarentegen zet iemand met een hoge consciëntieuze voorkeursstijl niet zo snel een nieuwe stap want hij/zij maakt heel voorzichtig een keuze. Om hiertoe te komen zijn veel details nodig en de nieuwe stap moet nou eenmaal logisch zijn.
➡Zo maakt iemand met een hoge Invloedrijke voorkeursstijl intuïtief en soms impulsief een keuze. Hij/zij vindt daarom een stap zetten niet zo moeilijk, want nieuw is gelijk aan goed.. Misschien denken zij alleen later wel: goh hoe kwam ik hier alweer eens terecht?
➡Voor iemand met een hoge Sociale voorkeursstijl is het een lastige taak om een nieuwe stap te zetten want zij houden nou eenmaal niet van veranderingen. Daarom gaan keuzes maken langzaam en zullen zij op zoek gaan naar redenen om deze veiligheid in een eventuele nieuwe stap zo snel mogelijk terug te krijgen.

Herken jij je in in bovenstaande? En in hoeverre helpt of beperkt het jou?
Als ik kijk naar mijn profiel van hoog tot minder hoog staan de C en S toch wel ver bovenaan en komt
daarna de I en bungelt de D daar net iets onder de lijn. Keuzes maken en veranderingen vind ik inderdaad maar lastige dingen, dus dat matcht… maar toch heb je in een eerdere blog kunnen lezen wat ik allemaal voor een keuzes gemaakt heb. Een voorkeursstijl betekent zeker niet dat je niet anders kan. Je hebt nog altijd de keuze hoe je met de verandering om wilt gaan, nadat je door de eerste reactie op verandering heen bent.

Dus geef ik je graag een tip mee:
➡Stel je het grootste doel wat je maar kunt bedenken eens voor…
Bijvoorbeeld ik werk nu in de zorg, maar ik wil graag naar de IT (dat is ook lef hebben he!)
Dit doel valt niet in één keer te behalen, het is té groot. Je zult het moeten opknippen in kleine
stappen, zoals:
➡ Informatie vergaren: wat heb ik ervoor nodig om in de IT te gaan werken?
➡ Netwerken: ken ik mensen die in de IT werken? Welke vragen kan ik aan hun stellen?
➡ Bedrijven zoeken: waar moet een bedrijf voor mij aan voldoen en waar vind ik deze bedrijven?
Denk eerst maar aan stap 1 en nog niet aan 2 en 3. Stapje voor stapje ga je dan uiteindelijk bij het doel komen. En soms, soms is het handig om daar hulp bij te vragen omdat we soms gewoon een tunnelvisie hebben en daardoor stagneren.

Wij coaches zijn er om het (loopbaan)pad voor je vrij te maken!

/door

Heb jij het lef?

Lef…

Een nieuw thema om het jaar mee af te sluiten en het nieuwe jaar te gaan starten.
Wat maakt nu dat de ene persoon spannende stappen durft te zetten en de ander diezelfde stap niet durft te zetten? Wat verstaan we zoal onder lef en wanneer heb jij voor het laatst lef getoond?

Er is zoveel te vertellen over het dit thema, dat ik bijna niet weet waarmee te starten. Er staan te veel gave dingen in de rij om met jullie te delen!
Maar laten we beginnen bij het begin.

Volgens het woordenboek betekent lef; durven en moed. Maar verder zoekend zie ik ook staan; nergens bang voor zijn, risico nemen en iets gewaagds doen. We begrijpen allemaal wat het betekent, maar toch is de invulling ervan voor iedereen anders. Zo kan iemand enorm veel lef tonen door aan iemand de weg te vragen, terwijl voor de ander lef tonen uit een vliegtuig springen is. Wat betekent lef eigenlijk voor jou?

Lef betekent voor mij; iets doen wat je eigenlijk heel erg graag wilt, maar niet durft doordat de buitenwereld of het stemmetje in je hoofd je er vanaf praat. Als je dit naast je neerlegt en de stap toch zet omdat dit écht is wat jijzelf wilt, dat vind ik lef hebben.

Het is dus eigenlijk het tegenovergestelde van niet durven, maar hoe kom je daar toch? Heel eerlijk, ik heb geen idee! Er bestaat, helaas, niet zoiets als een handboek waarin staat hoe het werkt voor jou, mij of wie dan ook. Maar we duiken aankomende weken wel dieper in dit thema, opzoek naar de rode draad.

Zullen we even kort reflecteren op afgelopen jaar? Kijkend naar waar wij lef getoond hebben en deze eens op een rijtje zetten? Wedden dat het eigenlijke een langere lijst gaat komen dan je denkt;)
Want lef hebben we allemaal, maar soms maakt dat stemmetje in ons hoofd ons iets anders wijs…

Afgelopen jaar was voor mij een soort rollercoaster in een sneltrein:P Ik denk dat dat ook een (mooi en bijzonder) gevolg is van een stap zetten die eigenlijk heel spannend is, maar je toch doet. Waarom? Omdat je met iedere cel in je lichaam voelt dat dit het juiste is om te doen. Ah eerste eye-opener schiet me hier te binnen; iedere cel in je lichaam voelt… 
De stap om tegen mijn oude baas te zeggen; ik stap op en tegen Mariska te zeggen; yes ik ga ervoor was doodeng. Want ik wist niet wat zou gaan komen. En nu moet je weten dat ik niet zo héél erg van veranderingen houd (behalve… als ik in iedere cel van mijn lichaam voel dat dit het juiste is, keep it in mind).
En dan deze blogs. Ik vind het heerlijk om te schrijven, maar om het dan te delen voor iedereen. Dat is spannend! Want een ander zou er zomaar een wat van kunnen vinden. Maar toch blijf ik het doen, want dit voelt kloppend.
De stap ik ga tóch weer dansen. Terwijl ik mijzelf zo beloofd had een half jaar niet te dansen, omdat ik mij wilde focussen op mijn werk was er zo een. Bij iedere (dans)pas weet ik het ook weer zeker; het voelt goed om hier te staan!
Een eigen bedrijf opzetten, was voor mij helemaal mind blowing. Want ik zag mijzelf totaal niet als zelfstandig ondernemer. Daar moet je toch veel meer lef voor hebben? Nou blijkbaar niet… Dus, als ik het kan, kan jij het ook!

Natuurlijk kan ik dat allemaal niet alleen. Ik heb ondertussen veel lieve mensen om mij heen verzameld die mij, als het nodig is, helpen.
Zij helpen mijn gedachtes te structuren, ze in perspectief zetten en te relativeren. Want je gedachten zijn echt niet altijd op feiten gebaseerd. Zo komen er ook mensen op mijn pad waar ik iedere keer weer van leer. Ken je de mensen die bij het idee zeggen: Super gaaf dat je dat gaat doen, succes! En op het moment dat je ze laat weten dat je daadwerkelijk voor jezelf begonnen bent of iets doet wat out of the box is, ze zeggen: Goh zou je dat nou wel doen? Ik dat wel zo verstandig? Kan je niet beter een echte baan gaan zoeken, er zijn al zoveel coaches…
Deze mensen zijn goud waard! Als je deze mensen kunt zien als een lesje ‘eens kijken hoe stevig je achter je keuze staat’. Dan heb je gewonnen en schiet je op deze manier iedere keer weer een spreekwoordelijk beer van de weg.
Wat voor mij ook zeker helpt is het diep duiken in mijn persoonlijke ontwikkeling. Aankijken wat misschien niet zo comfortabel is om aan te kijken, maar je wel verder gaat helpen. Ooit leerde ik; je zult eerst het oncomfortabele moeten doen om het comfortabel te kunnen krijgen. Daarom deel ik jullie mijn favoriete quote in de afbeelding;

   Op de weg van de meeste weerstand kom je de mooiste beren tegen

/door