Wat ik later wilde worden

‘Wat wil jij later worden?’ was het thema van onze laatste post. Dat is lang geleden dat me die vraag is gesteld. Maar nu werd hij gesteld en mocht ik het stokje overnemen van Sasja. Dat roept leuke herinneringen op aan ‘vroeger’ (voor zover je daarover mag spreken op mijn leeftijd).

In de loop van de tijd heb ik verschillende dingen willen worden; dierenverzorgster, paardentrainer, boerin, kapster en als laatste wilde ik dierenarts worden. Zoals je ziet waren er vaak dieren betrokken bij mijn toekomstbeeld. Hoewel ik als kind opgroeide in een dorp was ik héél vaak te vinden op de boerderij van mijn oom en tante. Het buitenzijn vond ik fantastisch! Inmiddels snap ik wel dat boerin zijn niet alleen maar de hele dag knuffelen met kalfjes, paarden en katjes inhoudt.

Welke rode draad zie ik hierin? Voor mij was dat ‘zorgen voor’, een band opbouwen en vertrouwen. Later verlegde mijn interesse zich meer naar mensen, specifiek naar de vraag: waarom doen we wat we doen? Daarom mijn keuze voor de opleiding Toegepaste Psychologie. Nu mag ik bij Menskracht graven naar het waarom achter loopbaankeuzes en dat gebruiken voor nieuwe stappen. Ik mag mensen in het zonnetje zetten door te laten zien dat dingen die voor hen zo gewoon lijken, een krachtbron is die ze bewust kunnen inzetten om meer werkplezier te krijgen. Met andere woorden: zorgen dat mensen zichzelf niet te kort doen; talenten zichtbaar maken.

En de dieren? Er komt een moment dat ik ergens in een huisje buitenaf te vinden ben tussen de paarden, honden, geiten, kippen en.. je kunt het zo gek niet bedenken!

Aan jou de vraag, wat wil(de) jij later worden?

Ik als 11 jarige op m’n klompen met ‘mijn eigen’ kalfje